ผลการค้นหา

ไต้* *ไต้ *ไต้*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไต้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 32 รายการ

torch

มัดเชื้อเพลิง

N

เราใช้ดินเหนียวมาคลุกกับไม้ผุทำเป็นไต้ ใช้เป็นมัดเชื้อเพลิงเดินทางในเวลากลางคืน

ของใช้สำหรับจุดไฟให้สว่าง ทำด้วยของแห้ง เช่น ใบไม้ ขี้กบ เอามามัดเป็นดุ้นยาว
 EN-TH Dictionary

ขี้ยาง

น้ำมันยาง น้ำมันที่เกิดจากต้นยางหรือต้นไม้อื่น นิยมเรียก ขี้ยาง ขี้ยางนี้เอามาผสมกันขอนดอกทำเป็นกะไต้หรือกระบอง สำหรับจุดไฟให้เกิดแสงสว่าง.

ขี้ - ยาง
 ภาษาอีสาน

เสม็ด

[สะเหฺม็ด] น. ชื่อไม้ต้นชนิด Melaleuca cajuputi (Powell) L. ในวงศ์ Myrtaceae ใช้เปลือกและเนื้อไม้ผุคลุกกับนํ้ามันยางทำไต้ เรียกว่า ไต้เสม็ด ใบให้น้ำมันเขียว ใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

เปลาะ,เปลาะ ๆ

[เปฺลาะ] น. ระยะที่มัดหรือขอดไว้เป็นตอน ๆ, ลักษณะที่มัดหรือขอดไว้เป็นตอน ๆ, เช่น ผูกเป็นเปลาะ แก้ปัญหาเป็นเปลาะ ๆ, ลักษณนามเรียกสิ่งที่มัดหรือผูกให้เป็นตอน ๆ เช่น มัดไต้ ๓ เปลาะ หรือสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ปัญหามี ๔ เปลาะ.
 พจนานุกรมไทย

ลอยเฮือไฟ

เรือที่ทำด้วยไม้ไผ่หรือท่อนกล้วย ทำรูปคล้ายเรือ ภายในเรือมีข้าวต้ม ขนม ฝ้ายไนไหมหลอด จุดกะไต้แล้วปล่อยไปตามแม่น้ำในวันออกพรรษาของทุกปีเพื่อบูชารอยพระพุทธบาทในแม่น้ำนัมมานที เรือที่ทำนี้เรียก เฮือไฟ การปล่อยเรือเรียก ปล่อยเฮือไฟ ไหลเฮือไฟ ก็ว่า.

ลอย - เฮือ - ไฟ
 ภาษาอีสาน

กระบอก

น. ชื่อปลานํ้ากร่อยและทะเลในสกุล Liza, Valamugil, Oedalechilus และ Mugil วงศ์ Mugilidae ลำตัวค่อนข้างกลม ปากเล็ก มีครีบหลัง ๒ ตอน เกล็ดใหญ่สีเงิน มีหลายชนิด มีชื่อเรียกแตกต่างกัน เช่น กระบอกท่อนไต้ (L. vaigiensis) กระบอกดำ (L. parsia) กระบอกขาว (V. seheli), กระเมาะ หรือ ละเมาะ ก็เรียก สำหรับปลาขนาดเล็ก, ปักษ์ใต้เรียก ยมก หรือ มก.
 พจนานุกรมไทย

เวลา

กลางคืน,กลางวัน,กัลปาวสาน,กาล,ครู่,คืน,จิรกาล,จิรัฐิติกาล,ทินาท,ทิวกาล,นิศากาล,นิศาคม,นิสาท,นิสาทิ,บัด,บัดแมล่ง,บุพพัณหสมัย,บ่ายควาย,ประเดี๋ยวนี้,พรหมภูติ,พลบ,พลบค่ำ,มะลำ,มัชฌันติก,มัชฌันติกสมัย,มาลำ,มุหุต,ย่ำค่ำ,รัตติกาล,รุ่งสว่าง,รุ่งสาง,รุ่งอรุณ,รุ่งเช้า,ละมา,ศุกลปักษ์,สนธยา,สัญฌา,หัวค่ำ,หัวที,อนาคต,อรุโณทัย,อันธิกา,อุษาโยค,เข้าไต้เข้าไห,เช้า,เช้ามืด,เดี๋ยวนี้,เพรางาย,เพล,เมื่อกี้,เมื่อตะกี้,เวลา,โพล้เพล้,ไก่โห่

คำไวพจน์กลุ่ม กาล/เวลา
 คำไวพจน์

กะพ้อ

น. ชื่อปาล์มขนาดย่อมในสกุล Licuala วงศ์ Palmae มีหลายชนิด เช่น ชนิด L. spinosa Thunb. มักขึ้นเป็นกออยู่ริมทะเล หรือในที่ซึ่งนํ้าเค็มขึ้นถึง ลำต้นสูงถึง ๔ เมตร ใบกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง ๖๐-๑๑๐ เซนติเมตร แตกเป็นแฉกลึก ก้านใบยาว ขอบก้านมีหนาม, ชนิด L. peltata Roxb. ขึ้นตามป่าดอนในที่ชุ่มชื้นและที่แฉะ ลักษณะคล้ายชนิดแรก แต่ก้านใบลํ้าอยู่ใต้โคนใบ ทั้ง ๒ ชนิดใบใช้ห่อทำไต้ ห่อของ เย็บเป็นร่ม มุงหลังคาชั่วคราว ใบอ่อนใช้มวนบุหรี่, กะชิง ก็เรียก, ปักษ์ใต้เรียก ชิง หรือ ชิ่ง, ปาล์มพวกนี้เรียก พ้อ ก็มี เช่น ใบพ้อพันห่อหุ้ม กฤษณา. (โลกนิติ).
 พจนานุกรมไทย