ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
简板
[jiǎn bǎn]
穿る
ほじくる
v5r
น. เครื่องมือชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะหรืองาเป็นต้น ปลายโค้งหรืองอคล้ายจวัก สำหรับแคะและควักขี้หู.
โรคหู
N
การแคะหูด้วยเครื่องมือสกปรก หรือแคะหูแรงเกินไป อาจทำให้เกิดโรคหูได้
แกะ
V
พวกเราแกะข้าวห่อที่ซื้อเตรียมไว้กินกัน ก่อนออกเดินทางต่อ
เอาเล็บมือค่อยๆ แคะเพื่อให้หลุดออก
ขี้หู
ถ้าแคะหูมากเท่าไร ขี้หูยิ่งมีมากเท่านั้น
สารขับถ่ายที่หมักหมมในหู เป็นก้อนสีเหลืองอ่อน บางทีเหลว
开掘
[kāi jué]
น. ไม้ชิ้นเล็ก ๆ ปลายแหลม ใช้แคะเศษอาหารในซอกฟัน.
抠
[kōu]
ไม้จิ้มฟัน
เศษอาหารติดอยู่ลึกมากแม้ใช้ไม้จิ้มฟันก็แคะไม่ออก
綿棒
めんぼう
n
ก. เอาเล็บมือค่อย ๆ แคะเพื่อให้หลุดออก เช่น แกะสะเก็ด, เอาสิ่งที่มีลักษณะคล้ายเล็บมือทำเช่นนั้น, ทำเป็นลวดลายหรือรูปต่าง ๆ ด้วยเครื่องมือ โดยวิธีแกะ เช่น แกะตรา, โดยปริยายหมายความว่า เหมือนกันอย่างกับโขกหรือแคะมาจากพิมพ์เดียวกัน ในความว่า เหมือนกันอย่างกับแกะ; เอามือแงะหรือง้างสิ่งที่เกาะติดกันแน่นหรือกอดไว้แน่นให้หลุดออกจากกัน เช่น แกะมือที่กำแน่น.