ผลการค้นหา

ค้นเจอ 123 รายการ

แก่น (แกน)

แกน กลางของต้นไม้,เก่ง ดื้อ ฉลาดแกมโกง

แก่น

ภาษาอีสาน

แกน

น. วัตถุแข็งที่อยู่ตรงกลางของสิ่งอื่นสำหรับยึดให้อยู่, วัตถุแข็งที่มีสิ่งอื่นหุ้ม. ว. แข็งเป็นไตอยู่ข้างใน (มักใช้แก่ผลไม้) เช่น ทุเรียนแกน มะม่วงแกน; ขัดสน, จำใจ, เช่น อยู่ไปแกน ๆ เต็มแกน.

พจนานุกรมไทย

แกนทราย

น. แกนที่ใช้ในการหล่อพระพุทธรูปหรืองานประติมากรรมไทยด้วยวิธีสูญขี้ผึ้ง ทำด้วยทรายผสมดินเหนียว หมักให้ชุ่มและเหยียบให้เข้ากันจนเหนียว จึงปั้นขึ้นเป็นรูปเลา ๆ เรียกว่า โกลน แล้วผึ่งให้แห้ง จากนั้นเอาขี้ผึ้งพอกและปั้นส่วนผิวจนเป็นรูปตามที่ต้องการ.

พจนานุกรมไทย

แกนะ

[กะแหฺนะ] (โบ) ก. แกะ, สลัก, เจาะ.

พจนานุกรมไทย

distributor driving spindle

แกนเฟืองหมุนจานจ่ายรับกำลังจากเฟืองเพลา

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

armature core

แกนในของทุ่นอาร์มาเจอร์

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

pivot

แกนหรือเดือย สำหรับตั้งให้ตัวเฟืองหรือจักรหมุน

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

axis

แกน

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

bobbin

แกนที่พันด้วยขดคอยล์แม่เหล็กไฟฟ้า

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

kelly bar

แกนนำร่องตุ้มตอกเข็ม

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

core disks

แกนแผ่นเหล็กบางกลม, ใช้ซ้อนเป็นชั้นๆ รวมเป็นแผ่นแกนมัดข้าวต้มในเครื่องกำเนิดไฟฟ้าไดนาโม

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

split ring magnet

แกนแม่เหล็กรูปวงแหวนที่มีเปิดหรือแบ่งแยกตามลำตัวของมัน

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย