ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
顽疾
[wán jí]
โรงพยาบาลสำหรับผู้เป็นโรคเรื้อรัง (เช่น วัณโรคหรือโรคจิต), สถานพักฟื้นของผู้ป่วย
N
น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่งมีอาการให้จุกเสียดเรื้อรังอยู่เสมอ เรียกว่า ลมสันดาน.
เจ็บป่วยบ่อย, ป่วยเรื้อรัง, ซีดเซียว, บอบบาง, ไม่แข็งแรง, กระเสาะกระแสะ
ADJ
宿痾
しゅくあ
n
น. ยาน้ำชนิดหนึ่งสีเหลือง สำหรับใส่แผลเรื้อรัง.
คุดทะราด
ตาคล้ายเคยป่วยเป็นโรคคุดทะราด
ชื่อโรคติดต่อชนิดหนึ่ง เป็นแผลเรื้อรัง บางรายแผลนั้นบานเหวอะหวะออก มีกลิ่นเหม็น เป็นแม่แผลให้เกิดแผลอื่นจำพวกเดียวกันพุออกไปอีก
[โรก, โรคะ-] น. ภาวะที่ร่างกายทำงานได้ไม่เป็นปรกติเนื่องจากเชื้อโรคเป็นต้น. (ป., ส.).
ขี้เรื้อนกวาง
คนไข้รายนี้ป่วยเป็นโรคขี้เรื้อนกวางตั้งแต่ปีที่แล้ว
ชื่อโรคผิวหนังเรื้อรังชนิดหนึ่งซึ่งติดต่อได้ ทำให้ผิวหนังเป็นผื่น มักเป็นตามบริเวณข้อเท้าหัวเข่าหรือที่มือเอื้อมไปเกาถึง
อาการผิดปกติอย่างเรื้อรังของปอดโดยที่ถุงลมโป่งพองและขาดการยืดหยุ่น
น. ชื่อโรคติดต่อชนิดหนึ่ง เป็นแผลเรื้อรัง บางรายแผลนั้นบานเหวอะหวะออก มีกลิ่นเหม็น เป็นแม่แผลให้เกิดแผลอื่นจำพวกเดียวกันพุออกไปอีก.
พะยาด
สุขภาพ