ผลการค้นหา

เรณุ,เรณู* *เรณุ,เรณู *เรณุ,เรณู*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 30 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เรณุ,เรณู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จังหวัดนครพนม : พระธาตุพนมค่าล้ำ วัฒนธรรมหลากหลาย เรณูผู้ไท เรือไฟโสภา งามตาฝั่งโขง

คำขวัญประจำจังหวัด

จังหวัดนครพนม

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
 คำขวัญ

นครพนม

那空拍侬府

[nà kōng pái nóng fǔ]

Nakhon Phanom ตัวอักษรย่อ : นพ ตราประจำจังหวัด : พระธาตุพนม บรรจุพระอุรังคธาตุ (อัฐิธาตุของพระพุทธเจ้า) สถานที่ท่องเที่ยว : 1. พระธาตุพนม 2. พระธาตุเรณูนคร 3. พระธาตุท่าอุเทน 4. น้ำตกตาดขาม 5. เรณูนคร ถิ่นที่อยู่อาศัยของชาวผู้ไทย คำขวัญ : พระธาตุพนมล้ำค่า วัฒนธรรมหลากหลาย เรณูภูไทย เรือไฟโสภา งามตาฝั่งโขง
 คำศัพท์ไทย – จีน

เกสร

[-สอน] น. ส่วนในของดอกไม้โดยมากเป็นเส้น ๆ เช่น เกสรบัว, เรณูหรือผงเหลืองที่มีอยู่ในดอกไม้ ติดอยู่กับก้านเกสรก็มี ติดกับเมล็ดเกาะอยู่กับดอกก็มี, ส่วนสืบพันธุ์ของดอกไม้; (แบบ) ขนสร้อยคอสิงโต เช่น เกสรสร้อยศอดังผ้ารัตกัมพล. (ม. ร่ายยาว มหาพน). (ป.; ส. เกสร, เกศร).
 พจนานุกรมไทย

มะดูก

น. (๑) ชื่อไม้ต้นชนิด Beilschmiedia roxburghiana Nees ในวงศ์ Lauraceae ดอกสีขาวอมเขียว อับเรณูสีแดง. (๒) ชื่อไม้ต้นชนิด Siphonodon celastrineus Griff. ในวงศ์ Celastraceae ดอกสีเหลืองมีขีดหรือจุดประสีนํ้าตาลแดง ผลสุกกินได้ รสหวาน.
 พจนานุกรมไทย

ดอก

น. ส่วนหนึ่งของพรรณไม้ที่ผลิออกจากต้นหรือกิ่ง มีหน้าที่ทำให้เกิดผลและเมล็ดเพื่อสืบพันธุ์ มีเกสรและเรณูเป็นเครื่องสืบพันธุ์, เรียกเต็มว่า ดอกไม้; ลวดลายที่เป็นดอกเป็นดวงตามผืนผ้าเป็นต้น; (ปาก) ค่าตอบแทนที่บุคคลหนึ่งต้องใช้ให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เพื่อการที่ได้ใช้เงินของบุคคลนั้น หรือเพื่อทดแทนการไม่ชำระหนี้หรือชำระหนี้ไม่ถูกต้อง, เรียกเต็มว่า ดอกเบี้ย; ลักษณนามของสิ่งของบางอย่าง เช่น ข้าวโพดดอกหนึ่ง สว่านหนึ่งดอก.
 พจนานุกรมไทย

ขัณฑสกร

[ขันทดสะกอน] (โบ) น. นํ้าตาลกรวด, เครื่องยาไทยอย่างหนึ่งคล้ายนํ้าตาลกรวด, นํ้าตาลชนิดหนึ่งเชื่อกันว่าเกิดที่ใบบัว, เช่น เมื่อเวลาพุ่มไม้มีดอกออกตระการบานเต็มที่พร้อมฤดู เสาวคนธรสเรณูโรยร่วงลงบนใบอุบล ซึ่งลอยลาดดาดาษอยู่บนหลังน้ำ เมื่อล่วงเวลากาลก็ก่อเกิดโอชะวิเศษหวานเป็นมธุรส มีนามกำหนดเรียกว่า โบกขรมธุ ผู้เรียนรู้ลุในตำราแพทยศาสตร์ ย่อมสืบเสาะแสวงหามาประกอบใช้ในการโอสถ มีนามปรากฏเรียกว่า ขัณฑสกร. (ม. ร่ายยาว จุลพน). (ป. ขณฺฑสกรา; ส.ขณฺฑศรฺกรา).
 พจนานุกรมไทย