ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หงส์ตัวผู้, ห่านตัวผู้
N
ห่าน (คำนามพหูพจน์ของ goose)
ฆ่าห่านตัวที่วางไข่ทองคำ
ทุบหม้อข้าวตัวเอง
水禽
すいきん
n
ก้านขนนกหรือขนห่านที่ใช้ทำปากกา
雁行
[yàn háng]
鸿
[hóng]
家禽
かきん
鸿毛
[hóng máo]
[คาด] (แบบ) ก. กิน, กัด, เช่น ริ้นร่านห่านยุง ยงงคาสคุงใจ. (ม. คำหลวง สักบรรพ).
がんこう
(โบ; กลอน) น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง เช่น เสียงนกกระว่ามาตีลาน นกกรงหงส์ห่านร้องขานคู่. (มโนห์รา).