คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สยาม-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 93 รายการ

ญญ่าย

(แบบ) ว. แตกจากหมู่, กระจัดกระจาย, ในคำว่า หนีญญ่ายพ่ายจแจ้น. (จารึกสยาม).

เบรียน

[บะเรียน] (โบ) ก. ให้เรียน, สอน, เช่น อาจเบรียนภิกษุสงฆ์ทั้งหลาย. (จารึกสยาม).

ฤๅ

[รือ] ว. หรือ, อะไร, ไม่ใช่; โดยมากใช้ในบทร้อยกรอง เช่น กวีฤๅแล้งแหล่งสยาม.

เสียม

น. เมืองไทย, ไทย. (เป็นสำเนียงที่ชาวต่างประเทศเรียกเพี้ยนจากคำ สยาม).

จังหวัดยะลา : ใต้สุดสยาม เมืองงามชายแดน

คำขวัญประจำจังหวัด

จังหวัดยะลา

ภาคใต้

กุ

(โบ) ก. กรุ เช่น กุกดดดาน คือ กรุกระดาน. (จารึกสยาม).

สถาบก

[สะ-] (โบ) ก. สร้าง. (จารึกสยาม). (ส. สฺถาปก ว่า ผู้ตั้ง, ผู้สร้าง).

Persia

เปอร์เซีย

N

ประเทศสยามมีการติดต่อค้าขายกับเปอร์เซียมานานนับศตวรรษ

ชื่อเดิมของประเทศอิหร่าน

กฤตยา

[กฺริดตะ-] (โบ; กลอน) น. เกียรติ เช่น เสื่อมกฤตยาสยามยศ. (ตะเลงพ่าย).

as friends

ฉันมิตร

ADV

สัมพันธภาพระหว่างสยามและญี่ปุ่นดำเนินไปอย่างฉันมิตร เรามีการค้าขายกันอย่างราบรื่น

มีความเป็นมิตร

กลวง

[กฺลวง] น. บริเวณ, ที่ว่าง, ท่ามกลาง, เช่น ในกลวงป่าตาลนี๋มีศาลาสองอัน. (จารึกสยาม).

กานท

(โบ) น. บทกลอน เช่น สารสยามภาคพร้อง กลกานท นี้ฤๅ. (ยวนพ่าย).