ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
风
[fēng]
气
[qì]
น. พายุที่มีทั้งฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ลมกระโชกแรง และมีฝนตกหนัก บางครั้งมีลูกเห็บตกลงมาด้วย.
ว. เสียงหมาเห่ากระโชก.
ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืด บางคราวถึงกับหมดสติ.
防風
ぼうふう
n
纳凉
[nà liáng]
过堂风
[guò táng fēng ]
ที่บังลม, ที่กันลม
N
ด้านรับลม, ทางที่ลมพัด
ซึ่งไม่มีลม
ADJ