ผลการค้นหา

รูปพรรณ* *รูปพรรณ *รูปพรรณ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 37 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รูปพรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยกกระเปาะ

ก. ยกขอบขึ้นเป็นรูปทรงกระบอกขนาดเล็ก เพื่อใช้ฝังเพชรพลอยในงานโลหะรูปพรรณ.
 พจนานุกรมไทย

สามกษัตริย์

น. รูปพรรณที่ในชิ้นเดียวกันมีทั้งทอง นาก และเงินสลับกัน โบราณถือว่าเป็นมงคลแก่ผู้สวม เช่น สายสร้อยสามกษัตริย์ กำไลสามกษัตริย์.
 พจนานุกรมไทย

เครื่องประดับรูปพรรณในสมัยโบราณชนิดหนึ่ง ลักษณะของมันจะประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนส่วนหนึ่งซ้อนกัน ต่อมาหมายถึงลักษณะเช่นนี้

方胜

[fāng shèng]
 คำศัพท์ไทย – จีน

identification plate

แผ่นโลหะหรือป้ายเล็กๆ แสดงรายการรูปพรรณและคุณสมบัติในการใช้ของเครื่องใช้ต่างๆ เช่น แผ่นป้ายบอกอัตรากำลังแรงม้า และขนาดของเครื่องยนต์
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

loquacious

ปากมาก

ADJ

การจะทวงหนี้ให้ถูกคนต้องรู้รูปพรรณของลูกหนี้ เช่น เป็นคนปากมาก พุงยื่น หัวล้าน ขาเป๋ เป็นต้น

พูดขยายเรื่องเล็กน้อยให้มากออกไป
 EN-TH Dictionary

section

รูปตัด, ส่วนตัด, [ช่างก่อสร้าง]; ตอนระดับ, ระวางย่อย [สำรวจ]; หน้าตัด [โยธา]; ตอน [อิเล็กทรอนิกส์]; ส่วน, ตอน [คอมพิวเตอร์]; เหล็กโครงสร้างรูปพรรณ [อุตสาหกรรมเหล็ก]
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

gold

ทองคำ

N

นักเสี่ยงโชคพยายามเสาะแสงหาทองคำ

ธาตุลำดับที่ 79 สัญลักษณ์ Au เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีเหลือง ใช้ทำรูปพรรณต่างๆ และทำเงินตรา ปัจจุบันกำหนดความบริสุทธิ์ของทองคำด้วยหน่วยกะรัต
 EN-TH Dictionary

นาก

น. โลหะผสมชนิดหนึ่ง โดยเอาทองคำ เงิน กับทองแดงผสมเข้าด้วยกัน นิยมใช้ทำรูปพรรณต่าง ๆ. ว. เรียกสีอย่างสีทองปนแดง เช่น ชมพู่สีนาก.
 พจนานุกรมไทย

white gold

ทองคำขาว

N

กรดกัดโลหะทุกชนิด ยกเว้นทองคำและทองคำขาว

โลหะเจือชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นของแข็งสีเงินเป็นเงางาม บุให้เป็นแผ่นหรือรีดให้เป็นเส้นลวดได้ ประกอบด้วยทองคำเจือโลหะอื่น เพื่อให้ได้สีเงินคล้ายแพลทินัม มักใช้ทำเครื่องรูปพรรณ
 EN-TH Dictionary

ทองคำขาว

น. โลหะเจือชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นของแข็งสีเงินเป็นเงางาม บุให้เป็นแผ่นหรือรีดให้เป็นเส้นลวดได้ ประกอบด้วยทองคำเจือโลหะอื่น เช่น เงิน นิกเกิล สังกะสี แพลเลเดียม เพื่อให้ได้สีเงินคล้ายแพลทินัม มักใช้ทำเครื่องรูปพรรณ. (อ. white gold).
 พจนานุกรมไทย

กษัตริย์

[กะสัด] น. พระเจ้าแผ่นดิน, ใช้เต็มว่า พระมหากษัตริย์, คนในวรรณะที่ ๒ แห่งสังคมฮินดู ซึ่งมีอยู่ ๔ วรรณะ ได้แก่ วรรณะพราหมณ์ วรรณะกษัตริย์ วรรณะแพศย์ และวรรณะศูทร. (ส. กฺษตฺริย ว่า ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ; ป. ขตฺติย). ว. แท้ไม่มีอื่นปน เช่น ทองเนื้อกษัตริย์, เรียกรูปพรรณที่ทำด้วยโลหะมีราคา เช่น ถ้าทำด้วยเงิน ทอง นาก สลับกัน เรียกว่า สามกษัตริย์.
 พจนานุกรมไทย

ทวน

น. อาวุธชนิดหนึ่งคล้ายหอก แต่เรียวเล็กและเบากว่า ด้ามยาวมาก; ไม้ ๒ อันที่ตั้งขึ้นข้างหัวและท้ายเรือต่อ สำหรับติดกระดานต่อขึ้นไป; เครื่องมือช่างทองทำด้วยไม้ ปลายข้างหนึ่งติดครั่งสำหรับยึดรูปพรรณ อีกข้างหนึ่งสำหรับยึดกับฐานที่ทำไว้โดยเฉพาะเพื่อนั่งสลักได้สะดวก; เครื่องมือช่างเจียระไนทำด้วยไม้ ปลายข้างหนึ่งติดครั่งสำหรับยึดอัญมณี อีกข้างหนึ่งเป็นด้ามสำหรับถือเพื่อนำไปเจียบนแท่นเจียให้เป็นเหลี่ยมหรือรูปตามต้องการ; ส่วนปลายคันซอไทยบริเวณที่มีลูกบิด; เครื่องดินเผาสำหรับรองตะคันอบนํ้าหอม.
 พจนานุกรมไทย