ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มัก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 101 รายการ

มักหลาย

ชอบมาก

มัก - หลาย
 ภาษาอีสาน

มักย่อง

บ้ายอ

มัก - ย่อง
 ภาษาอีสาน

มัก

ก. ชอบ, พอใจ, เช่น เลือกที่รักมักที่ชัง. ว. โดยมาก, ค่อนข้าง, เนือง ๆ, เช่น มักมีอันเป็นไปต่าง ๆ มักเป็นคนขี้ลืม.
 พจนานุกรมไทย

มักกะโรนี

น. ชื่ออาหารชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลีเป็นเส้นกลวงยาวหรือเป็นรูปอื่น ๆ เวลาจะนำมาปรุงต้องต้มให้สุก มักใช้ผัดหรือทำแกงจืด, มะกะโรนี ก็เรียก. (อ. macaroni).
 พจนานุกรมไทย

มักกะลีผล

(โบ) น. ชื่อต้นไม้ในนิยาย ว่ามีอยู่ที่ป่าหิมพานต์ ออกผลเป็นรูปหญิงสาวงดงามห้อยย้อยเป็นระย้า ผลเมื่อครบ ๗ วันก็เน่า, นารีผล ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

มักกะสัน

น. ชื่อชนชาติชาวอินโดนีเซียในมากัสซาร์ตอนใต้เกาะเซเลบีส, โดยปริยายหมายความว่า มีรูปร่างใหญ่โต ดุร้าย น่าเกลียดน่ากลัว เช่น รูปร่างอย่างกับยักษ์มักกะสัน.
 พจนานุกรมไทย

มักขะ

น. ความลบหลู่คุณท่าน (เป็นประการหนึ่งในอุปกิเลส ๑๖). (ป.).
 พจนานุกรมไทย

มักขิกา,มักขิกาชาติ

น. แมลงวัน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

มักคุ้น,มักจี่

ก. ชอบพอกัน, คุ้นเคยกัน, ใช้ว่า รู้จักมักคุ้น รู้จักมักจี่.
 พจนานุกรมไทย

มักง่าย

ก. มีนิสัยชอบเอาแต่ความสะดวกเข้าว่า.
 พจนานุกรมไทย

มักจะ

ว. โดยมาก, ค่อนข้าง, เช่น คนเกิดวันศุกร์มักจะปากหวาน.
 พจนานุกรมไทย

มักฏกะ

[มักกะตะกะ] (แบบ) น. แมงมุม. (ป. มกฺกฏก; ส. มรฺกฏก).
 พจนานุกรมไทย