ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ล้างหน้า
กริยา
ดวงหน้าสวยงาม
วอ-ระ-พัก
Woraphak
ผู้มีใบหน้างามเลิศ
ปะ-วอน-พัก
หญิงผู้มีใบหน้าอันงดงาม
เยา-วะ-พัก
อ่างล้างหน้า
เครื่องใช้ทั่วไป
面呈
[miàn chéng]
[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).
ผิวหน้า
ร่างกาย
ก. หัน, ผัน หรือ หิน ก็ว่า; แปรพระพักตร์ (ใช้แก่พระพุทธรูป).
ก. ทำสีหน้าโกรธไม่พอใจ เช่น นางนั่งก้มพักตร์แล้วชักหน้า. (อิเหนา), ชักสีหน้า ก็ว่า.
[-เหฺลียด] (กลอน) แผลงมาจาก เกลียด เช่น ไยเยาวเคียดและกระเลียด ฤเหลือบพระพักตร์ผิน. (สรรพสิทธิ์).