ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปาสาน, ปาสานะ] (แบบ) น. หิน. (ส.; ป. ปาสาณ).
[ปาสะ, ปาด] (แบบ) น. บาศ, บ่วง. (ป.; ส. ปาศ).
[ปาสาน, ปาสานะ] (แบบ) น. หิน. (ป.; ส. ปาษาณ).
น. บาลี. (ป., ส. ปาลิ).
[ปาวะจะนะ] (แบบ) น. ปาพจน์. (ป.).
[อุปะปาติกะ, อุบปะปาติกะ] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, โอปปาติกะ ก็เรียก. (ป. อุปปาติก, โอปปาติก).
ปาลิ
ภาษา, แถว, แนว, เส้น, เขต
ปาณ
ปฺราณ
ลมหายใจ; ผู้มีลมหายใจ, สัตว์, คน
ปาเลสไตน์
ปามีร์
ขว้าง, ปา
VT
N