ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ผู้อยู่ด้วยบุญกุศลและความดีงาม
บุน-สิ-ตา
[[ครุฑ]], ผู้มีหน้าสีขาว
คำนาม
[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.
[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).
ผู้มีตาสวย, ตาสวย ตาดี
ไน-ปะ-พอน
ประติดประต่อ
ปะ-ระ-สิด
มิ-คะ-สิ-ระ
มัก-คะ-สิ-ระ
[ปฺระ] ก. ปะทะ เช่น ประหมัด, กระทบ, ระ, เช่น ผมประบ่า.
[ปฺระ] ก. ทำให้เป็นจุด ๆ เช่น ประไข่ปลา, ทำให้เป็นจุด ๆ หรือเม็ด ๆ ทั่วไปอย่างประแป้ง.