ผลการค้นหา

ค้นเจอ 92 รายการ

บาทบงสุ์

[บาดทะ-] น. ละอองเท้า. (ป. ปาทปํสุ).

พจนานุกรมไทย

บาทบริจาริกา

[บาดบอริ-] น. หญิงที่มีหน้าที่รับใช้ปฏิบัติพระเจ้าแผ่นดิน. (ป., ส. ปาทปาริจาริกา).

พจนานุกรมไทย

บาทบูรณ์

[บาดทะบูน] น. คำที่ทำบาทของบทกลอนให้เต็ม เช่น ในฉันท์ ๑๑ มีคำที่ได้ใจความ ๑๐ คำ แล้วอีกคำหนึ่งไม่ต้องมีความหมายอย่างไรก็ได้ เติมเข้ามาให้ครบ ๑๑ คำเติมนี้ เรียกว่า บาทบูรณ์. (ส.).

พจนานุกรมไทย

บาทภัฏ

[บาดทะพัด] น. ทหารเดินเท้า, ทหารราบ. (ส. ปาทภฏ).

พจนานุกรมไทย

บาทภาค

[บาดทะพาก] น. ส่วนที่ ๔, เสี้ยว. (ส.).

พจนานุกรมไทย

บาทมุทรา

[บาดทะมุดทฺรา] น. รอยเท้า. (ส.).

พจนานุกรมไทย

บาทมูล

[บาดทะมูน] น. ที่ใกล้เท้า, แทบฝ่าเท้า. (ป.).

พจนานุกรมไทย

บาทมูลิกากร

[บาดทะมูลิกากอน] น. หมู่คนที่อยู่แทบบาทมูล คือ ข้าราชการในพระองค์. (ป.).

พจนานุกรมไทย

บาทยุคล

[บาดทะยุคน, บาดยุคน] น. เท้าทั้งคู่. (ป. ปาทยุคล).

พจนานุกรมไทย

บาทรช,บาทรัช

[บาดทะรด, บาดทะรัด] น. ละอองเท้า. (ส. ปาทรช).

พจนานุกรมไทย

บาทวิถี

น. ทางเท้า.

พจนานุกรมไทย

บาทสกุณี

[บาดสะกุนี] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

พจนานุกรมไทย