ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บัว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 82 รายการ

บัวถลา

น. บัวควํ่าที่ลาหรือยืดอ่อนออกไป.
 พจนานุกรมไทย

บัวนาง

น. นมผู้หญิง.
 พจนานุกรมไทย

บัวบก

น. (๑) ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Centella asiatica (L.) Urban ในวงศ์ Umbelliferae ขึ้นตามที่ชุ่มชื้น ทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน ใบเดี่ยวกลม ขอบใบหยักเล็กน้อย ใบและต้นกินได้และใช้ทำยาได้, พายัพและอีสานเรียก ผักหนอก, ปักษ์ใต้และตราดเรียก ผักแว่น. (๒) ชื่อไม้เถาชนิด Stephania pierrei Diels ในวงศ์ Menispermaceae ขึ้นในป่าเบญจพรรณ รากพองเป็นหัวกลม ๆ ใบค่อนข้างกลมปลายแหลม ใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

บัวบังใบ

ว. เห็นรำไร.
 พจนานุกรมไทย

บัวบาท

น. เท้าที่มีบัวรอง, หมายเอาเท้าผู้มีบุญอย่างพระพุทธเจ้า นิยมว่าพระพุทธเจ้ามีดอกบัวผุดขึ้นรับพระบาท, ใช้เลือนมาหมายถึงพระบาทของพระเจ้าแผ่นดินด้วย.
 พจนานุกรมไทย

บัวผุด

ดู บัวตูม.
 พจนานุกรมไทย

บัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น

(สำ) ก. รู้จักผ่อนปรนเข้าหากัน มิให้กระทบกระเทือนใจกัน, รู้จักถนอมนํ้าใจไม่ให้ขุ่นเคืองกัน, บัวไม่ให้ชํ้า นํ้าไม่ให้ขุ่น ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

บัวโรย

ว. สีกลีบบัวแห้งหรือสีปูนแห้ง.
 พจนานุกรมไทย

บัวลอย

น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเหนียว ปั้นเป็นเม็ดกลม ๆ เล็ก ๆ ต้มในนํ้ากะทิผสมนํ้าตาล.
 พจนานุกรมไทย

บัวลอย

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง ใช้บรรเลงในงานศพ.
 พจนานุกรมไทย

บัวสวรรค์

น. ชื่อไม้ต้นขนาดเล็กชนิด Gustavia gracillima Miers ในวงศ์ Lecythidaceae ดอกสีชมพูแก่ กลีบดอกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ เหมือนดอกบัว.
 พจนานุกรมไทย

บัวสายติ่ง

ดู สายติ่ง.
 พจนานุกรมไทย