ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทำให้แพร่หรือแตกแยกออกจากกันไปในที่ต่าง ๆ, แพร่หรือแตกแยกออกจากกันไปในที่ต่าง ๆ; แผ่ซ่าน, จางออก, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ กระจัด กระจุย เป็น กระจัดกระจาย กระจุยกระจาย. (แผลงมาจาก ขจาย).
(โบ) น. ชื่อกลบท วรรคต้นใช้อักษรสูงนำหน้า วรรคที่ ๒ ใช้อักษรกลาง วรรคที่ ๓ ใช้อักษรตํ่า ตัวอย่างว่า สมเด็จพระศิริวิบุลกิตติ์ กำจัดจากโศกวิโยคหา ค่อยตรึกตรองฉลองคุณพระชนมา. (ชุมนุมตำรากลอน)
ก. ส่งเสียงแพร่ไกลออกไป.
น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง ต้นและใบดังเถาผักบุ้งเทศ แต่ไม่มีหัว มีดอกและฝักอย่างผักบุ้งเทศ เชื่อกันว่าว่านชนิดนี้ใช้เมล็ดตำละลายกับเหล้าแก้พิษเสือ พิษจระเข้ และพิษสุนัขบ้า. (กบิลว่าน).
กระจาย, วิเคราะห์, แยกธาตุ
กระจายออกเป็นรัศมี (ของความร้อนหรือแสง), กัมมันตรังสี
กระจาย, แพร่, จ่ายจำหน่ายออกไป
분산되다, 퍼지다, 흩어지다
소문이 퍼져나가다 [โซ-มุ-นี พอ-จยอ-นา-กา-ดา] แปลว่า ข่าวลื่อแพร่กระจาย
방송하다
[พัง-ซง-ฮา-ดา]
分布
[fēn bù]
分散
[fēn sàn]