ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กลอน) ก. ฉายรัศมี เช่น ทินกรกระกรจามี- กรกรรัศมี ดุรงครัตน์พรรณราย. (สมุทรโฆษ). (กระ + ส. กร = รัศมี).
ลวดลายประดับชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นรูปกลมล้อมรอบด้วยดอกไม้สามกลีบ ซึ่งแต่ละกลีบจะมีลักษณะเหมือนถ้วย นิยมกันในศวรรษที่ 13 - 14
ก. เอาเท้าตีนํ้าเมื่อเวลาว่ายนํ้า; ตี เช่น กรกระทุ่มทรวงครวญ รํ่าร้อง. (เพชรมงกุฎ); (โบ; กลอน) โดยปริยายหมายความว่า ผ่า เช่น ฟ้ากระทุ่มทับลง. (แช่งน้ำ).
จั้ก ๆ,ปรอย ๆ,ฝน,พรรษ,พรรษา,พรำ,พรำ ๆ,พลาหก,พายุ,พิรุณ,มรสุม,วรรษ,วรรษา,วรุณ,วัส,วัสนะ,วัสสะ,วัสสาน,วัสสานะ,วุฐิ,หยาด,หยิม ๆ,เผลียง
คำไวพจน์กลุ่ม ธรรมชาติ
ผู้ประกอบธุรกิจ
N
ในสหัสวรรษใหม่นี้ ผู้ประกอบธุรกิจที่สามารถทำตนให้โดดเด่นจากคู่แข่งและชนะใจลูกค้าได้เท่านั้นจึงจะประสบความสำเร็จ
ผู้ที่ทำการงานเกี่ยวกับกิจการต่างๆ ที่ไม่ใช่ราชการ
ยก ยกมือเรียก ยอมือ อย่างว่า ยอมือนบขาบกรกลอยไหว้ (สังข์) ชาติที่ยอเงิงไง้ขอนเห็นดูหลาก คันบ่เข็บก็งอดเงี้ยวงูฮ้อยหากมี บ่อย่าแล้ว (กลอน).
ยอ
[อุดตานะพาบ] (กลอน) ก. นอนหงาย เช่น รวบพระกรกระหวัดทั้งซ้ายขวาให้พระนางอุตตานภาพ. (ม. ร่ายยาว กุมาร), เขียนเป็น อุตตานะภาพ ก็มี เช่น ฉวยกระชากชฎาเกษเกล้าให้นางท้าวเธอล้มลงอุตตานะภาพ. (ม. กาพย์ กุมารบรรพ). (ป. อุตฺตาน ว่า หงาย + ภาว).