ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ชล + อาศัย
(กลอน) น. สายชล, สายน้ำ, เช่น โอ้เรือพ้นวนมาในสาชล ใจยังวนหวังสวาทไม่คลาดคลา. (นิ. ภูเขาทอง).
เกิดจากน้ำ
ชน-ทิ-ดา
เรียงคู่กันกับแม่น้ำ, ผู้เกิดใกล้แม่น้ำ
ขะ-หนาน-ชน
ดอกบัวในสายน้ำ, ใจเย็น
ชน-กะ-มน
เมฆ หรือ มหาสมุทร
ชน-ละ-กอน
ผู้มีความรู้เรื่องน้ำ
ชน-ชะ-ยา
เชื้อสายผู้ทรงไว้ซึ่งความยิ่งใหญ่ในน้ำ
ชน-ชะ-ริน-ทอน
ผู้ทรงไว้ซึ่งน้ำ คือทะเล
ชน-ละ-ทอน
เทียบได้ดั่งน้ำ
ชน-นิ-พา
ร่มเย็นดุจสายน้ำ
ชน-พัด-สอน
แผ่นดินที่ชุ่มชื่นด้วยน้ำ
ชน-ละ-พูม