คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ไผ่*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 163 รายการ

แก้วสีไม้ไผ่

น. ไพฑูรย์, เพชรตาแมว.

ขุยไผ่

น. เมล็ดไผ่ที่ตกลงมากองอยู่ที่กอไผ่.

ผักไผ่

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

ไผ่

น. ชื่อไม้พุ่มหลายชนิดและหลายสกุลในวงศ์ Gramineae ขึ้นเป็นกอ ลำต้นเป็นปล้อง ๆ เช่น ไผ่จีน (Arundinaria suberecta Munro) ไผ่ป่า (Bambusa arundinacea Retz.) ไผ่สีสุก (B. flexuosa Munro และ (B. blumeana Schult.) ไผ่ไร่ (Gigantochloa albociliata Munro) ไผ่ดำ (Phyllostachys nigra Munro).

ไผ่ผัง

ก. ไปเร็ว, วิ่งเร็ว. (เพี้ยนมาจาก ผายผัง).

เรียวไผ่

น. แขนงไม้ไผ่ที่แตกออกจากบริเวณโคนไผ่บางชนิด เช่น ไผ่สีสุก ไผ่ลำมะลอก.

ลูกไผ่

น. ลูกของไผ่ซึ่งมีลักษณะคล้ายเมล็ดข้าวสาร เมื่อตกลงมากองอยู่ที่กอไผ่ เรียก ขุยไผ่ แล้วจะทำให้ไผ่ต้นนั้นตาย เรียกว่า ไผ่ตายขุย.

เสื่อไม้ไผ่

น. เครื่องปูลาดสำหรับรองนอน ทำด้วยไม้ไผ่ สับเป็นริ้วละเอียดอย่างฟาก คลี่ออกและต่อกันเป็นผืน.

ผักไผ่, ผักไห่

ผักปลาบ

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

จังหวัดปราจีนบุรี : ศรีมหาโพธิ์คู่บ้าน ไผ่ตงหวานคู่เมือง ผลไม้ลือเลื่อง เขตเมืองทวารวดี

คำขวัญประจำจังหวัด

จังหวัดปราจีนบุรี

ภาคตะวันออก

bamboo

ไม้ไผ่

fascine

ลูกตะเข้ : การมัดกิ่งไม้เล็ก ๆ หรือไม้ไผ่ กรุรวมกันเป็นฟ่อน เพื่อป้องกันลาดตลิ่งมิให้กระแสน้ำกัดเซาะ