ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.
น. ขากรรไกร.
[-ไกฺร] น. เครื่องมือสำหรับตัดโดยใช้หนีบ มี ๒ ขา, ลักษณนามว่า เล่ม, เขียนเป็น กรรไกร หรือ กรรไตร ก็มี.
[-ไกฺร] น. คำเรียกเหยี่ยวชนิดหนึ่งว่า เหยี่ยวตะไกร. (พจน. ๒๔๙๓).
ว. ปากจัด, ชอบพูดจาเหน็บแนม.
ขากรรไกร ขากรรไตร หรือขาตะไกร
ร่างกาย
เก่งในการรบ
ยุด-ทะ-ไกร
กรรไกร, ตะไกร
เครื่องตัด เช่น มีดหรือกรรไกร
ハサミ
n
顎
あご
チョキ