คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*โมก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 65 รายการ

พิโมกษ์

น. พิโมกข์. (ส. วิโมกฺษ; ป. วิโมกฺข).

โมก

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Wrightia religiosa Benth. ex Kurz ในวงศ์ Apocynaceae ดอกสีขาวห้อยเป็นช่อสั้น ๆ กลิ่นหอม ปลูกเป็นไม้ประดับ.

โมกข์

ว. หัวหน้า, ประธาน. (ป.; ส. มุขฺย).

โมกข,โมกข-,โมกข์,โมกข์

[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).

โมกขบริสุทธิ์

น. การที่พระจันทร์พ้นจากเงาโลกโดยสิ้นเชิง เมื่อมีจันทรุปราคา.

โมกโคก

(ปาก) ว. มีสัณฐานใหญ่และนูน (มักใช้แก่หน้าผาก).

โมกมัน

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Wrightia arborea (Dennst.) Mabb. ในวงศ์ Apocynaceae เนื้อไม้สีขาวละเอียด ใช้ฝังประดับในเนื้อไม้อื่นเป็นลวดลาย และทำสิ่งอื่น ๆ เช่น พาย, มูกมัน ก็เรียก.

โมกษ,โมกษ-,โมกษะ

[โมกสะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ส.; ป. โมกฺข).

โมกษะพยาน

(กฎ) น. พยานที่พ้นแล้ว ได้แก่ พระภิกษุหรือสามเณรในพระพุทธศาสนาซึ่งไม่จำต้องไปศาลตามหมายเรียก และแม้มาเป็นพยานก็ไม่ต้องสาบานตนก่อนเบิกความและจะไม่ยอมเบิกความหรือตอบคำถามใด ๆ ก็ได้.

โมกใหญ่

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Holarrhena pubescens Wall. ex G. Don ในวงศ์ Apocynaceae ดอกสีขาว กลิ่นหอม เปลือกใช้ทำยาได้, มวกใหญ่ หรือ มูกหลวง ก็เรียก.

ละโมก

ดู กระโดงแดง (๑).

วิโมกข์

น. ความหลุดพ้น, การขาดจากความพัวพันแห่งโลก; พระนิพพาน. (ป.; ส. วิโมกฺษ).