ผลการค้นหา

ค้นเจอ 82 รายการ

จ้ำเบ้า

ว. อาการที่ก้นกระแทกพื้นลุกไม่ขึ้น เช่น หกล้มจํ้าเบ้า.

พจนานุกรมไทย

แช่เบ้า

ว. อาการที่นั่งอยู่กับที่เป็นเวลานาน ๆ โดยไม่ได้ทำประโยชน์อะไร.

พจนานุกรมไทย

เบ้

ว. บิด, ไม่ตรง, เช่น ทำปากเบ้; ทำหน้าแสดงอาการผิดหวัง ไม่เห็นด้วย ไม่พอใจ หรือเจ็บปวด เป็นต้น.

พจนานุกรมไทย

เบ้อ

ว. เป็นแผลเหวอะหวะเข้าไป.

พจนานุกรมไทย

เบ้อเร่อ,เบ้อเร่อเท่อ,เบ้อเริ่ม,เบ้อเริ่มเทิ่ม

(ปาก) ว. ใหญ่โตกว่าปรกติ.

พจนานุกรมไทย

เบ้า

น. ดินหรือโลหะปั้นเป็นรูปคล้ายถ้วยสำหรับหลอมหรือผสมโลหะบางชนิด เช่นทอง เงิน, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เบ้าหัวไหล่ เบ้าขนมครก.

พจนานุกรมไทย