ตัวกรองผลการค้นหา
อาญา
หมายถึงน. อำนาจ; โทษ (มักใช้สำหรับพระเจ้าแผ่นดินหรือเจ้านาย) เช่น พระราชอาญา. (ป. อาณา; ส. อาชฺา); (กฎ) คดีที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดตามกฎหมายอาญา เรียกว่า คดีอาญา แตกต่างกับคดีที่ฟ้องร้องเกี่ยวกับสิทธิส่วนเอกชน ซึ่งเรียกว่า คดีแพ่ง.
ต้องพระราชอาญา
หมายถึงต้องโทษ
การลงอาญา
ภาษาญี่ปุ่น実刑
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นじっけい
การตัดสินจำคุกโดยรอการลงอาญา
ภาษาญี่ปุ่น執行猶予
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นしっこうゆうよ
ประมวลกฎหมายอาญา
ภาษาญี่ปุ่น刑法典
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นけいほうてん
ศาลอาญา
ภาษาญี่ปุ่น刑事法廷
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นけいじほうてい
ลงพระราชอาญา
หมายถึงลงโทษ
คำบาลีอาณา
คำสันสกฤตอาชฺญา
กฎหมายอาญา
ภาษาเกาหลี형법
คดีอาญา
ภาษาเกาหลี형사사건
การดำเนินคดีโดยอัยการ, การดำเนินคดีอาญา
ภาษาจีน公诉
ภาษาจีน刑律