ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ระโหย
V
อิดโรยเพราะหิว หรืออดนอน
กระโหย
ฉันกระโหยมากหลังจากเดินตากแดดมาทั้งวัน
เหย
ADJ
เขาทำหน้าเหยเพราะความเจ็บปวดสุดทรมาน
เบ้เบี้ยวไป (ใช้แก่หน้า)
แหย
เขาไม่แหยแต่เขาไม่อยากจะยุ่งกับนักเลง
อาการที่ไม่สู้ใคร, ทำเก่งแต่กลับยอมแพ้ง่ายๆ
ADV
เขายิ้มแหยๆ เมื่อถูกถามเช่นนั้น
โหย
ตอนนี้ฉันรู้สึกโหยของหวานๆ
เธอโหยไห้ถึงบุตรที่ตายไปแล้ว
ดิฉันรู้สึกโหยเต็มทน
อ่อนกำลัง, อ่อนใจ
[กัน-] (โบ; กลอน) ก. โหย, คร่ำครวญ, เช่น มีกระเรียนร้องก้องกรรโหย. (สมุทรโฆษ).
[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
[กะละ-] (โบ) ก. ระเหย, ซ่านออก.
[กัน-] ก. กรรโหย เช่น สารเสียงหงสกัลโหย. (สมุทรโฆษ).