ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พาสะวอน] ว. สว่าง, มีแสงพราว. (ส.).
น. ภาษา. (ป.).
ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).
ก. ส่องสว่าง, มีแสงสว่าง. (ส. วิภาสา ว่า แสง).
[อับพาด] น. คำซํ้า, ในไวยากรณ์บาลีและสันสกฤต หมายเอา การซ้อนหรือซํ้าอักษรลงหน้าศัพท์ เช่น ชวาล (เรือง) เป็น ชัชวาล (รุ่งเรือง), ในภาษาไทยก็ใช้ เช่น ครื้น ครึก ยิ้ม แย้ม ใช้ อัพภาส เป็น คะครื้น คะครึก ยะยิ้ม ยะแย้ม. (ป.; ส. อภฺยาส).
[-พาด] น. รัศมี, แสงสว่าง. (ป., ส.).
[-พาด] น. แสงสว่าง; ความสุกใส, ความเปล่งปลั่ง. ก. ส่องแสง. (ป.).
อัคคี + โอภาส
รังสี + โอภาส
รุ่งเรืองด้วยศิลปะ
สิ-หริ-พาด
รุ่งเรืองนาน รุ่งโรจน์ตลอดกาล
จิ-ระ-พาด
เต็มไปด้วยความรุ่งโรจน์
เพ็น-พาด