ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ประหัดประหาร, ประหัตถ์ประหาร
ประหาร
ประหาณ หรือ ปหาน หมายถึง ละทิ้ง เช่น สมุจเฉทประหาณ (การตัดขาดและการละทิ้ง), ปหานกิเลส (ละทิ้งกิเลส)
ประหาณ, -หาน, ปะ-
ประหาร หมายถึง ตี ฟัน ทำลาย หรือ ฆ่า เช่น ประหารชีวิต
ปรำปรา, ปะรำปะรา
อ่านว่า ปะ-รำ-ปะ-รา
ปรัศนีย์
ปรากฎ
ใช้ ฏ ปฏัก
ปรานี
ปราณี = สิ่งมีชีวิต ผู้มีชีวิต คือ ผู้มีลมหายใจ ได้แก่ สัตว์ คน เป็นต้น
ปราณี
ปรานี = กรุณา,เมตตา,เอื้ออาทร,เมตตากรุณา เอ็นดู เผื่อแผ่ เอ็นดูด้วยความสงสาร
ปราณีปราศัย
ปราถนา
อ่านว่า "ปราด-ถะ-หนา"
ปราศจาค
ผลัดวันประกันพรุ่ง