คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*บาตร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 74 รายการ

ขันข้าวบาตร

น. ขันเชิงสำหรับใส่ข้าวตักบาตร.

ข้าวก้นบาตร

(สำ) น. อาหารเหลือจากพระฉันแล้วที่ศิษย์วัดได้อาศัยกิน.

ข้าวบาตร

น. ข้าวสารเก่าหุงในน้ำเดือดเพื่อให้สวยเป็นตัวสำหรับตักบาตร, เรียกขันเชิงสำหรับใส่ข้าวตักบาตรว่า ขันข้าวบาตร.

คว่ำบาตร

(สำ) ก. ไม่ยอมคบค้าสมาคมด้วย, เดิมหมายถึงสังฆกรรมที่พระสงฆ์ประกาศลงโทษคฤหัสถ์ผู้ประทุษร้ายต่อศาสนาด้วยการไม่คบ ไม่รับบิณฑบาต เป็นต้น.

ฐานเชิงบาตร

น. ฐานรูปเชิงบัวหน้ากระดาน.

ตลกบาตร

[ตะหฺลก-] น. ถุงบาตรที่มีสายคล้องบ่า (สายโยก), ถลกบาตร ก็ว่า.

ตักบาตร

ก. เอาของใส่บาตรพระ. (เทียบ ข. ฎาก่ ว่า วางลง).

ถลกบาตร

[ถะหฺลกบาด] น. ถุงบาตรที่มีสายคล้องบ่า (สายโยก), ตลกบาตร ก็ว่า.

ถลกบาตร

[ถะหฺลกบาด] ดู กะทกรก (๒).

เถรส่องบาตร

(สำ) น. คนที่ทำอะไรตามเขาทั้ง ๆ ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว.

ธูปบาตร

[ทูปะบาด] น. ภาชนะสำหรับเผาเครื่องหอมบูชา. (ส. ธูปปาตฺร).

บาตร

[บาด] น. ภาชนะชนิดหนึ่งสำหรับภิกษุสามเณรใช้รับอาหารบิณฑบาต. (ส. ปตฺร; ป. ปตฺต).