ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
เสมหะ ,เสลด
ขี้ - กะ - เทิก
เศลษม์ เศลษม์ เรียก ขี้กะเท่อ.
ขี้ - กะ - เท่อ
(ปาก) ก. แสดงให้เห็นความโง่เขลา.
ว. ไม่คม, ไม่ฉลาด, เซ่อ. น. ความโง่ เช่น ขยายขี้เท่อ.
น. สิ่งสำหรับให้สิ่งอื่นมีนํ้าเป็นต้นผ่านไปได้ มักมีลักษณะกลม รูปคล้ายปล่อง เช่น ท่อนํ้า ท่อลม.
(โบ) ก. ตี เช่น ขุนสามชนเจ้าเมืองฉอดมาท่อเมืองตาก กูไปท่อบ้านท่อเมือง. (จารึกพ่อขุนรามคำแหง).
ก. โต้ตอบ, ประสาน, เช่น นกท่อเสียงกัน.
(ถิ่น-อีสาน) ว. เท่า, เสมอ.
ว. ทื่อ, ไม่ฉลาด, มักใช้พูดว่า ขี้เท่อ; ไม่ส่าย (ใช้แก่ว่าว).
กุญแจขันหรือไขท่อน้ำ, คีมจับท่อ
บานที่ใช้ปิด-เปิดท่อน้ำ สามารถเคลื่อนที่ขึ้น-ลงตั้งฉากกับแนวแกนของท่อ
ข้อปิดเปิด (วาล์ว) ป้องกันน้ำในท่อไหลกลับ ในกรณีที่น้ำล้นท่วมท่อ