ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บัน-] ก. วางไว้ ใส่ลง หรือบรรจุลงบนยานพาหนะเป็นต้นเพื่อขนย้ายไปทีละมาก ๆ, ประทุก ก็ใช้; โดยปริยายหมายความว่า รับภาระ เช่น บรรทุกงานไว้มาก, (ปาก) กินเกินอัตรา เช่น บรรทุกเข้าไปจนท้องแทบแตก.
ก. บรรทุก.
น. รถที่ใช้บรรทุกสิ่งของ มีหลายขนาด.
อิฐรับน้ำหนักบรรทุก
(การบิน) เครื่องบินที่ขึ้นได้จากเรือบรรทุกเครื่องบิน เป็นเครื่องบินแบเครื่องบินบก หากแต่ดัดแปลงให้ใช้ขึ้นลงได้บนดาษฟ้าเรือบรรทุก
ค่าระวาง, ค่าบรรทุก, ของที่บรรทุก
ฝาปิดเปิดท้ายกะบะรถบรรทุก
( การบิน ) อัตรบรรทุก, หมายถึงผู้โดยสารรวมทั้งของที่บรรทุก
ย่อมาจากคำเต็มว่า free on board คือ ผู้ขายออกค่าขนส่งให้จนถึงลงเรือสินค้าหรือถึงรถบรรทุก
พื้นที่ผิวที่รองรับน้ำหนักบรรทุก
ระวางบรรทุก
การทดสอบการรับน้ำหนักบรรทุก