ค้นเจอ 63 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ข.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิสาข,วิสาข-,วิสาขะ,วิสาขะ,วิสาขา

[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).

ขรรคะ,ขรรคา

[ขักคะ, ขันคา] (แบบ) น. แรด เช่น หนึ่งนบสิขานนนารถ เถลิงขรรคาอาศน์ แลยาตรอัมพรแผ่นพาย. (ดุษฎีสังเวย). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

ศิขา

น. จุก; หงอน; เปลวไฟ. (ส.; ป. สิข).

ขจร

[ขะจอน] ก. ฟุ้งไป. (ข. ขฺจร ว่า ฟุ้งไป แผลงเป็น กำจร ก็ได้; ป., ส. ข = อากาศ + จร = ไป).

อัมพิละ

ว. มีรสเปรี้ยว. (ป.; ส. อมฺล). (เทียบ ข. อมฺพิล ว่า มะขาม).

พยุ

[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).

กษณะ

[กะสะหฺนะ] (กลอน) น. ครู่, ครั้ง, คราว. (ส.; ป. ขณ).

ขัช,ขัชกะ

[ขัด, ขัดชะกะ] (แบบ) น. อาหารควรเคี้ยว เช่น ตั้งขัชกโภชนาหาร. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป. ขชฺช, ขชฺชก).

จรดล

[จอระดน] (กลอน) ก. เที่ยวไปถึง. (ป. จร + ตล = พื้น; ข. ฎล = ถึง).

โสรจ

[โสด] ก. อาบ, สรง, ชำระ, ทำให้สะอาด. (ข. โสฺรจ; ป. โสจ; ส. เศาจ).

ราชวโรงการ

[-วะโรงกาน] น. คำสั่งของพระราชา. (ป. ราช + วร + ข. โองฺการ).

ขษณะ

[ขะสะหฺนะ] (โบ) น. ครู่, ครั้ง, คราว, เช่น ขษณะอัฒรติเวลา. (สมุทรโฆษ). (ส. กฺษณ; ป. ขณ).