ตัวกรองผลการค้นหา
แขม
หมายถึง[แขมฺ] น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Saccharum arundinaceum Retz. ในวงศ์ Gramineae มักขึ้นตามชายนํ้า ชายป่า และชายเขาที่ชุ่มชื้น, พง ก็เรียก.
หมายถึง[ขะแม] น. คนเขมร, เขียนเป็น แขมร์ ก็มี.
โขม
หมายถึงน. ผักโขม. [ดู ขม ๒ (๑)].
เทียนขม
หมายถึงน. ชื่อเรียกผลแก่แห้งของไม้ล้มลุกชนิด Foeniculum piperitum J. Presl ในวงศ์ Umbelliferae.
บวบขม
หมายถึงดู นมพิจิตร (๒).
บัวขม
หมายถึงน. บัวสายพันธุ์หนึ่งในสกุล Nymphaea ดอกเล็ก สีขาว สายกินได้ หัวมีรสขม.
ปลายอ้อปลายแขม
หมายถึง(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.
ปากขม
หมายถึงว. อาการที่รู้สึกขมในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.
ผักโขม
หมายถึงดู ขม ๒ (๑).
อกไหม้ไส้ขม
หมายถึง(สำ) ก. เป็นทุกข์อย่างแสนสาหัส.
ยาขม
ภาษาญี่ปุ่น苦い薬
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นにがいくすり
ผักขม
ภาษาญี่ปุ่นほうれん草
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นほうれんそう