ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กฺรวด] น. ก้อนหินเล็ก ๆ เขื่องกว่าเม็ดทราย. (ข. คฺรัวสฺ).
[กฺรวด] น. ชื่อดอกไม้ไฟชนิดหนึ่ง ใช้ไม้อ้อบรรจุดินดำ มีหางยาว เมื่อจุดชนวนแล้วเหวี่ยงให้พุ่งขึ้นสูง, จรวด ก็เรียก. ว. สูงชัน เช่น หลังคากรวด, คู่กับ หลังคาดาด, ในคำประพันธ์ใช้ว่า จรวด หรือ ตรวด ก็มี เช่น เฒ่าก็วิ่งตรวดตรงขึ้นต้นไม้. (ม. ร่ายยาว ชูชก).
[กฺรวด] ก. หลั่งนํ้า เช่น นํ้าพระเต้าสิโตทกธารามารดริน กรวดลงในมืออินทพฤฒาจารย์. (ม. กาพย์ สักบรรพ). (ข. จฺรวจ).
ก. แผ่ส่วนบุญด้วยวิธีหลั่งนํ้า; (ปาก) โดยปริยายหมายความว่า ตัดขาดไม่ขอเกี่ยวข้องด้วย, มักใช้ว่า กรวดนํ้าควํ่ากะลา หรือ กรวดนํ้าควํ่าขัน.
น. ชื่อเพลงปี่พาทย์ชนิดหนึ่ง.
เต้ากรวดน้ำ
เครื่องภาชนะใช้สอย
การปรับปรุงคุณสมบัติชั้นทราย หรือกรวดด้วยการสั่น
กรวดเม็ดเล็กๆ ที่ดปรยหรือสาดด้านนอกของกำแพงที่เพิ่งฉาบใหม่ๆ และยังเปียกอยู่
(สถาปัตย์) ใช้เป็นคำกล่าวรวม ๆ หมายถึงจำพวกอิฐหินกรวดที่ใช่ในการก่อสร้าง รวมทั้ง หินอ่อน หินแกร็นไน๊ท หินทราย ปูนขาว ฯลฯ
หินกรวดมีลายแต้ม
ตะแกรงร่อน (กรวดทราย), ร่อน กรวด ทราย
กรวดที่มีอยู่ทั่วไป