ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
铫子
[diào zǐ]
[-ที] น. คนที, หม้อนํ้า, หม้อนํ้ามีหู, เต้านํ้า, เช่น พลูกัดชลกุณฑี ลูกไม้. (โลกนิติ). (ป., ส.).
คึ่กๆ
ADV
หม้อข้าวเดือดดังคึ่กๆ
ฆ่าห่านตัวที่วางไข่ทองคำ
ทุบหม้อข้าวตัวเอง
น. เรียกหม้อดินขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งมีขีดเป็นรอยโดยรอบ สำหรับใส่นํ้า นํ้าตาลโตนด เป็นต้น ว่า หม้อทะนน, (ปาก) หม้อคะนน.
หม้อเหล็กมีฝาและที่จับสำหรับต้มน้ำหรือทำอาหาร
N
หม้อต้มที่ใช้ความอัดดันจากไอน้ำในการทำอาหาร
ทำอาหารในหม้อต้มที่ใช้ความอัดดันจากไอน้ำ
VT
ใส่ภาชนะขนาดใหญ่, ใส่ถังใหญ่, ใส่หม้อ
ก. เอาหม้อข้าวที่เช็ดนํ้าข้าวแล้วขึ้นตั้งไฟอ่อน ๆ เพื่อให้ระอุ.
น. หม้อขนาดใหญ่สำหรับใส่นํ้า. (ปรัดเล), ตุ่ม.
[โพฺละ] ว. เสียงอย่างเสียงทุบหม้อดินแตกเป็นต้น.