ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
开刃儿
[kāi rèn ér]
开口
[kāi kǒu]
น. ชื่อมีดขนาดกลาง ใบมีดรูปร่างปลายแหลม กลางป่อง โคนแคบ สันค่อนข้างหนา ด้ามทำเป็นกั่นสอดติดกับด้ามไม้หรือทำเป็นบ้องติดอยู่ในตัวก็มี ปรกติสอดใบมีดไว้ในฝักซึ่งทำด้วยไม้หรือหวายสาน นิยมเหน็บเอวด้านหลังหรือด้านหน้าในเวลาออกนอกบ้าน ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง, อีเหน็บ ก็เรียก.
ต้นไม้มีดอกหลากหลายสี ปลูกในร่ม
N
อาวุธมีดสั้นหนักของชาวมาเลเซียและอินโดนีเซีย
กรรไกรตัดผ้าแบบใบมีดเป็นรอยบาก
ฝักดาบ, ฝักมีด, ปลอกมีด, ปลอกดาบ
ชุดรับประทานอาหาร (เช่น ช้อน ช้อนส้อม มีด)
ว. ยู่ย่นเข้าไป เช่น คมมีดบู้.
ก. ถู เช่น ฝนยา; ลับ เช่น ฝนมีด.
น. ยางนอกที่สึกจนไม่มีดอก.
ก. ค่อยหมดไป, กร่อนไป, เช่น คมมีดร่อย.