ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 249 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ถูกแกล้ง,ถูกรังแก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มองข้ามไป,ไม่ทันสังเกต,พลาดชม,แกล้งมองไม่เห็น(การกระทำผิด),หยวน,ยอมไม่เอาเรื่อง

見逃がす

みのがす

v5s
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

บัพพาช

[บับพาด] (แบบ) ก. ขับไล่ เช่น พระสญชัยยินราษฎร์ แกล้งบัพพาชกูไกล. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ปพฺพาช).
 พจนานุกรมไทย

มวยล้ม

น. การชกมวยบนเวทีที่คู่ต่อสู้ฝ่ายหนึ่งแกล้งยอมเป็นฝ่ายแพ้ เพื่อหวังผลในการพนัน, โดยปริยายหมายถึงการต่อสู้หรือเรื่องราวที่ดูเหมือนเอาจริงเอาจัง แต่กลับไม่จริงหรือเลิกล้มไป.
 พจนานุกรมไทย

กระบิดกระบวน

น. ชั้นเชิง เช่น ทำจริตกระบิดกระบวนสะบิ้งสะบัด. (ม. ร่ายยาว ชูชก), กระเบ็ดกระบวน ก็ใช้. ก. แกล้งทำชั้นเชิงเหมือนไม่เต็มใจ เช่น อย่ากระบิดกระบวนนักเลย.
 พจนานุกรมไทย

กางเกียง

ก. ไม่ลงรูป, ไม่ลงรอย, ไม่ลงที่, สวมกันไม่เข้า, ใช้ว่า กางเกี่ยง ก็มี เช่น เมื่อนั้น พระคาวีเห็นนางยังกางเกี่ยง ยิ้มพลางทางลงไปจากเตียง แล้วกล่าวเกลี้ยงแกล้งปลอบให้ชอบใจ. (คาวี), กังเกียง หรือ กำเกียง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ประชด

ก. แกล้งทำให้เกินควรหรือพูดแดกดันเพราะความไม่พอใจ เช่น หุงข้าวประชดหมา ปิ้งปลาประชดแมว พูดประชด, ประชดประชัน ก็ว่า, ในกลอนใช้ว่า ประทยด หรือ ประเทียด ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

(นิ้ว)แหย่,จิ้มเบา ๆ,ทิ่มเบา ๆ,กระทุ้งเบา ๆ,ถองเบา ๆ,แกล้งแหย่

小突く

こづく

v5k
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

โกง ฉ้อโกง หลอกลวง แสร้ง เสแสร้ง แกล้ง หลอกถามเพื่อล้วงเอาความลับ หลอกถามเพื่อล้วงเอาความจริง

诈

[zhà]
 คำศัพท์ไทย – จีน

route of descent

ทางลง

N

เด็กๆ แอบตรงมุมตึกใกล้บันไดทางลงคอยส่งเสียงแกล้งทำให้คนเดินผ่านตกใจ
 EN-TH Dictionary

วอดวาย

ก. หมดไป, สิ้นไป, เช่น บ้านเรือนถูกไฟไหม้วอดวายแล้ว, วอด ก็ว่า; (วรรณ) ตาย เช่น ถึงสุราพารอดไม่วอดวาย ไม่ใกล้กรายแกล้งเมินก็เกินไป. (นิ. ภูเขาทอง).
 พจนานุกรมไทย

boxing premeditated to lose

มวยล้ม

N

เขายืนยันหนักแน่นว่าไม่เป็นมวยล้มอย่างเด็ดขาด

การชกมวยบนเวทีที่คู่ต่อสู้ ฝ่ายหนึ่งแกล้งยอมเป็นฝ่ายแพ้ เพื่อหวังผลในการพนัน, โดยปริยายหมายถึงการต่อสู้หรือเรื่องราวที่ดูเหมือนเอาจริงเอาจัง แต่กลับไม่จริงหรือเลิกล้มไป
 EN-TH Dictionary

ลิ้นกระด้างคางแข็ง

ก. อาการลิ้นแข็งขยับขากรรไกรไม่ได้. (สำ) ว. ก้าวร้าวโต้เถียงไม่ลดละ เช่น ลิ้นกระด้างคางแข็งแกล้งว่าขาน. (ขุนช้างขุนแผน); มึนตึงไม่ยอมพูดจาโต้ตอบ.
 พจนานุกรมไทย