ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
狐狸尾巴
[hú li wěi bā]
猕猴
[mí hóu]
轻重倒置
[qīng zhòng dǎo zhì]
韵尾
[yùn wěi]
骝
[liú]
鸡口牛后
[jī kǒu niú hòu]
[อำมะพาด] น. อาการที่อวัยวะบางส่วนเช่นแขนขาตายไปกระดิกไม่ได้. (ส. อมฺ + วาต = โรคลม).
เทพเจ้าโรมันที่มีลำตัวเป็นคน หูแหลม มีเขา หางและขาหลังเป็นแพะ
N
ว. มีตอนปลายสุดหายเหี้ยนไปหมด เช่น นิ้วลุ่นตุ้น หางลุ่นโตง.
ก. เคลื่อนไปโดยอาศัยกำลังแขน ขา ครีบ หรือ หาง แหวกไปในนํ้าหรือในอากาศ.
น. หางที่มีปลายขมวดงอหงิก (ใช้แก่หมาและแมว).
(การบิน) พื้นแผ่นหางเครื่องหาง ส่วนที่ใช้ควบคุมการทรงตัวของเครื่องบิน