ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อากาศตามฤดูกาลของท้องถิ่น
โต๊ะเล็กๆ ที่มีพื้นโต๊ะลาดเอียง สร้างในปลายศตวรรษที่ 18 หรือชื่อเรียกโซฟาบุนวมชาวบอสตัน
(เครื่องเรือน) เป็นแบบสมัยพระเจ้าเจมส์ที่หนึ่งแห่งอังกฤษ เช่น แบบสถาปัตกรรม หรือแบบเครื่องเรือนที่นิยมแพร่หลายกันอยู่ในสมัยต้นศตวรรษที่สิบเจ็ด
เครื่องเรือนที่ทำด้วยไม้โอก ใช้น้ำปูนทาทับ แล้วแปรงออกให้เป็นลายสีขาว นิยมกันในต้นศตวรรษที่ 20
เก้าอี้ยาวขนาด 3 ใน 4 ส่วน ยาวพอนอนได้ หรือยาวขนาดเก้าอี้นั่ง 2 คน ต่อด้วยขนาดของม้านั่งอีก 1 ตัว มีพนักด้านสกัดใช้นอนเล่น ใช้กันมากในฝรั่งเศษกลางศตวรรษที่ 18
ชื่อเรียกโต๊ะเขียนหนังสือเล็กๆ มีขาเรียวสอบ ตัสสูง มีลิ้นชัก มีชั้น มีช่องใส่ของกระจุกกระจิก ทำในปลายศตวรรษที่ 18
(รถยนต์, กลไก) แอ่งน้ำมันในกระปุกคารบิวเรเท่อะ เป็นห้องที่น้ำมันเชื้อเพลิงผ่านการสูบเข้าไปพักรอการผสมกับอากาศต่อไป
โต๊ะ 3 ขา มีบานพับที่พื้นโต๊ะติดกับขายกพักเก็บพิงข้างฝาได้ ไม่กินเนื้อที่ใช้กันในอเมริกาในศตวรรษที่ 18 เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า tilt-top-table
โต๊ะเล็ก ๆ ใช้กันในศตวรรษที่ 18 มีลักษณะเหมือนโต๊ะลิ้นชักแต่แขวนถุงผ้าติดถ้อยไว้กับโต๊ะ ใช้เก็บของ
สุสานหินอ่อนทัชมาฮาล ที่เมืองอัตรา ในอินเดีย สร้างขึ้นศตวรรษที่ 17
( วิศว ) ทิศต่างๆ
พื้นเรือนที่ปูด้วยแผ่นไม้เป็นชิ้นๆ นำมาปะติดปะต่อกันเป็นลวดลายเราขาคณิตที่เราเรียกกันว่า พื้นปาเกต์ ในปลายศตวรรษที่ 1757 ถึงต้นศตวรรษที่ 18 ใช้กับเครื่องเรือนโดยเฉพาะที่ทำด้วยไม้วอลนัท บางทีก็ทำให้เป็นรูปเปลือกหอยขัดผิวเรียบ