ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ผู้สร้างสรรค์
บุน-พะ-กอน
[จะตุระเวด, จะตุระเพด] น. ชื่อคัมภีร์พระเวท ๔ คัมภีร์ของศาสนาพราหมณ์ในยุคพระเวท คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท และอถรรพเวทหรืออาถรรพเวท. (ดู เวท, เวท-).
ผู้ที่มีผิวพรรณผ่องใส
วัน-นะ-กอน
[ดุรก, ดุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส. ตุรค ว่า สัตว์ไปเร็ว).
น. พระมหากษัตริย์. (ส. นร + อธิป + อินฺทฺร; ป. นร + อธิป + อิสฺสร).
สร้างศิลปะ ศิลปิน
สิบ-ปะ-กอน
Sippakon
เปี่ยมด้วยความสุข
ปุน-ระ-ดา
ผู้เป็นใหญ่เหนือคน
ชะ-นิน-ทอน
[รบ, ระพะ, ระพา] น. เสียงร้อง, เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก. (ป., ส. รว).
ผู้ประเสริฐ
ชะ-นิน-พอน
น. ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้ายตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).