คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กาล*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 648 รายการ

เทศกาล

น. คราวสมัยที่กำหนดไว้เป็นประเพณีเพื่อทำบุญและการรื่นเริงในท้องถิ่น เช่น ตรุษ สงกรานต์ เข้าพรรษา สารท; คราว เช่น ชาวนาไม่ได้ทำนาสิ้นสองเทศกาลมาแล้ว. (พงศ. เลขา).

นิศากาล

น. เวลามืด. (ส.).

บทเฉพาะกาล

(กฎ) น. บทบัญญัติของกฎหมายที่บัญญัติให้ใช้เฉพาะในช่วงเวลาหนึ่งหรือกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นก่อนวันใช้บังคับกฎหมายนั้น.

บริเฉทกาล

[บอริเฉทะกาน, บอริเฉดทะกาน] น. เวลาที่มีกำหนดลง.

ปฐมโพธิกาล

[ปะถมมะโพทิกาน] น. กาลแรกตรัสรู้ คือ ระยะเวลานับตั้งแต่พระพุทธเจ้าตรัสรู้จนถึงทรงประดิษฐานพระพุทธศาสนาในแคว้นมคธ. (ป.).

ประวัติกาล

[ปฺระหฺวัดติกาน, ปฺระหฺวัดกาน] น. สมัยที่มีบันทึกเหตุการณ์.

ประสูติกาล

น. เวลาเกิด, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระประสูติกาล.

ปัจจุสกาล,ปัจโจสกาล

[ปัดจุดสะกาน, ปัดโจสะ-] น. เวลาเช้ามืด. (ป.).

ปากกาลูกลื่น

น. ปากกาที่ใช้ไส้บรรจุหมึกสำเร็จรูป ปลายไส้มักทำด้วยโลหะกลมเล็ก ๆ, ปากกาหมึกแห้ง ก็เรียก.

พรรษากาล

น. ฤดูฝน. (ส.).

พุทธกาล

น. สมัยเมื่อพระพุทธเจ้ายังมีพระชนม์อยู่, พุทธสมัย ก็ใช้, (ปาก) ช่วงระยะเวลาที่เชื่อกันว่าหลังจากพระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว พระพุทธศาสนาจะดำรงอยู่ ๕,๐๐๐ ปี. (ป.).

พุทธุปบาทกาล

[พุดทุบบาดทะกาน] น. ช่วงเวลาที่มีพระพุทธเจ้าเกิดขึ้นในโลก. (ป.).