ผลการค้นหา

ท.ก.ป.* *ท.ก.ป. *ท.ก.ป.*

ค้นเจอ 20,369 รายการ

ศรัท

[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).

พจนานุกรมไทย

ป

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

พจนานุกรมไทย

ผลิก,ผลิก-,ผลิกะ

[ผะลิกะ-] น. ผลึก. (ป.).

พจนานุกรมไทย

อินทร

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

พจนานุกรมไทย

อินทร-

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

พจนานุกรมไทย

กระษาปณ์

กหาปณ

การฺษาปณ

เหรียญ

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

ชาต,ชาต-,ชาตะ

[ชาตะ-] ก. เกิด. (ป.).

พจนานุกรมไทย

ฐิตะ

[ถิตะ] (แบบ) ก. ยืนอยู่, ตั้งอยู่แล้ว. (ป.).

พจนานุกรมไทย

ภระ

ก. เลี้ยงดู, คํ้าจุน. (ป.).

พจนานุกรมไทย

ภีตะ

ก. กลัว. (ป., ส.).

พจนานุกรมไทย

มาย

ก. ตวง, นับ. (ป.).

พจนานุกรมไทย

รหิต

ก. ปราศจาก, หายไป. (ป.).

พจนานุกรมไทย