ผลการค้นหา

ค้นเจอ 18 รายการ

[จะ-] (กลอน) น. ชะนี เช่น จลนีหวนโหนปลายทูม. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป.).

ก. ยืนบนชิงช้าแล้วใช้มือโหนเชือกโยกตัวให้ชิงช้าแกว่งโยนไปมา.

[โหน] น. ผู้พยากรณ์โดยอาศัยการโคจรของดวงดาวเป็นหลัก; ผู้ให้ฤกษ์และพยากรณ์โชคชะตาราศี. (ส., ป. โหรา).

ค่าง

เขามองเข้าไปที่ห้องสตัฟฟ์เห็นค่างโหนกิ่งไม้แห้งเหยี่ยวกำลังกระพือปีกกว้าง ยกขาหน้าอยู่

ชื่อลิงในวงศ์ Cercopithecidae ตัวสีเทาหรือดำ ลำตัว แขน ขา และหางยาวกว่าลิงทั่วๆ ไป กินใบไม้และผลไม้

浪桥

[làng qiáo]

รักลูกไม่เท่ากัน

เวลาลิงเลี้ยงลูก "จะเอาลูกรักไว้ข้างหลัง เอาลูกชังไว้ข้างหน้า" ตัวที่อยู่ข้างหน้าย่อมถูกกิ่งไม้ทิ่มแทงแขนขาในเวลาผู้เป็นแม่โหนไปโน่นมานี่

ประเภทการค้นหา