ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ชายตามอง (ด้วยความเสน่หา)
VI
ความรัก, ความชอบ, ความพอใจ, ความเสน่หา
N
เสน่หา ความคุ้นเคยฉันมิตร
ประ-นะ-ยา
ประ-ไน
ก. ยกย่อง, สรรเสริญ; แสดงกิริยาเสน่หา.
慕情
ぼじょう
n
ว. อาการที่พูดสนิทชิดเชื้อเพื่อความเสน่หา.
โลมเล้า
V
เธอหายโกรธสามีแล้วหลังจากที่เขาโลมเล้าเธออยู่นาน
ประคอง ลูบ หรือโอบกอดด้วยความเสน่หา
(กลอน) ก. หักหาญด้วยพลการ, บังอาจ, เช่น ทำอุกสนุกเสน่หาสองราช.
[ดำริดสะหฺนา] น. ความปรารถนา, ความดิ้นรน, ความอยาก, ความเสน่หา. (ส. ตฺฤษฺณา; ป. ตณฺหา).
ประเทียด
ตะละแม่กุสุมาประทดประเทียดต่อบุเรงนองว่ามิได้มีใจเสน่หาต่อนาง
ก. จากไปชั่วคราว เช่น นิราศร้างห่างเหเสน่หา, แยกกันอยู่แต่ยังไม่หย่าขาดจากกัน เช่น ผัวเมียร้างกัน. ว. ที่ถูกทอดทิ้ง เช่น พ่อร้าง แม่ร้าง, ว่างเปล่า, ปราศจากผู้คน, เช่น บ้านร้าง เมืองร้าง.