ผลการค้นหา

อรหันต์* *อรหันต์ *อรหันต์*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 49 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อรหันต์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขีณาสวะ

พระผู้สิ้นอาสวะกิเลส, พระอรหันต์.

ขี - นา - สะ - วะ
 ภาษาอีสาน

เวทคู

[เวทะคู] น. ผู้บรรลุถึงซึ่งความรู้ คือ พระอรหันต์. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สมุจเฉทปหาน

[-ปะหาน] น. การละกิเลสได้ขาดอย่างพระอรหันต์.
 พจนานุกรมไทย

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อเสกขบุคคล,อเสขบุคคล

[อะเสกขะ-, อะเสขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.
 พจนานุกรมไทย

อเสขบุคคล,อเสกขบุคคล

[อะเสขะ-, อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.
 พจนานุกรมไทย

อรหัง

[อะระ-, ออระ-] น. พระพุทธเจ้า; พระอรหันต์. (ป. อรหํ).
 พจนานุกรมไทย

nirvana

ปรินิพพาน

N

พระพุทธองค์เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานเมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีมาแล้ว

เรียกอาการตายของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์
 EN-TH Dictionary

ธรรมสังเวช

น. ความสังเวชโดยธรรม เมื่อเห็นความแตกดับของสังขาร (เป็นอารมณ์ของพระอรหันต์). (ป. ธมฺมสํเวค).
 พจนานุกรมไทย

อรหัตผล

น. ธรรมที่พระอรหันต์ได้บรรลุ. (ป. อรหตฺตผล; ส. อรฺหตฺตฺว + ผล). (ดู ผล).
 พจนานุกรมไทย

นิราศรพ

[-สบ] (แบบ) ว. ไม่มีเครื่องหมักหมมในสันดาน, หมดมลทิน, หมายถึง พระอรหันต์. (ส. นิราศรฺว).
 พจนานุกรมไทย

ขีณาสพ

[ขีนาสบ] (แบบ) น. พระผู้สิ้นอาสวะ, พระอรหันต์. (ป. ขีณ + อาสว).
 พจนานุกรมไทย