คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อรรถ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 77 รายการ

อรรถกถา

[อัดถะกะถา] น. คัมภีร์ที่อธิบายความพระบาลี, คัมภีร์ที่ไขความพระไตรปิฎก. (ส. อรฺถ + กถา; ป. อตฺถกถา, อฏฺกถา).

อรรถกถาจารย์

น. อาจารย์ผู้แต่งอรรถกถา.

อรรถกร

[อัดถะกอน] ว. ให้ประโยชน์, เป็นประโยชน์. (ส. อรฺถกร).

อรรถกวี

[อัดถะกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการแต่งร้อยกรองตามความเป็นจริง.

อรรถคดี

[อัดถะคะดี] (กฎ) น. เรื่องที่ฟ้องร้องกันในศาล.

อรรถบท

[อัดถะบด] น. แก่นเรื่อง, เนื้อความ, หัวข้อ, สาระ.

อรรถปฏิสัมภิทา

[อัดถะ-] น. ปฏิสัมภิทา ๑ ใน ๔ อย่าง คือ ๑. อรรถปฏิสัมภิทา ๒. ธรรมปฏิสัมภิทา ๓. นิรุตติปฏิสัมภิทา ๔. ปฏิภาณปฏิสัมภิทา หมายถึง ปัญญาอันแตกฉานในอรรถ คือ ความเข้าใจที่สามารถคาดหมายผลข้างหน้าอันจะเกิดสืบเนื่องไปจากเหตุ, ความเข้าใจอธิบายอรรถแห่งภาษิตย่อให้พิสดาร. (ป.).

อรรถประโยชน์

[อัดถะปฺระโหฺยด] น. ประโยชน์ที่ต้องการ.

อรรถรส

[อัดถะรด] น. รสแห่งถ้อยคำ, ถ้อยคำที่ทำให้เกิดความซาบซึ้ง, ถ้อยคำที่ทำให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจ.

อรรถาธิบาย

ก. ขยายความ, อธิบายความ. น. การขยายความ, การอธิบายความ.

อรรถกถา

อรรถ + กถา

อรรถคดี

อรรถ + คดี

อ่านว่า อัด-ถะ-คะ-ดี