ผลการค้นหา

อภิธรรม* *อภิธรรม *อภิธรรม*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 27 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อภิธรรม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไตรปิฎก

พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า มี 3 ปิฎก คือ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก.

ไตร - ปิ - ดก
 ภาษาอีสาน

platform

สร้าง

N

โรงขนาดเล็กมียกพื้นข้างใน สำหรับพระสงฆ์นั่งสวดพระอภิธรรม อยู่ 4 มุมเมรุ
 EN-TH Dictionary

audience

คนฟัง

N

พระให้ศีลเสร็จก็เริ่มสวดอภิธรรม คนฟังนั่งฟังไม่ถึงอึดใจก็ซุบซิบกัน

ผู้รับฟังหรือรับชมรายการที่ออกอากาศผ่านทางสถานีวิทยุกระจายเสียงหรือแพร่ภาพทางโทรทัศน์เป็นต้น
 EN-TH Dictionary

สวด

ก. ว่าเป็นทำนองอย่างพระสวดมนต์ เช่น สวดสังคหะ สวดพระอภิธรรม; (ปาก) นินทาว่าร้าย, ดุด่า, ว่ากล่าว, เช่น ถูกแม่สวด.
 พจนานุกรมไทย

คดซ่าง

น. โรงขนาดเล็กมียกพื้นข้างใน สำหรับพระสงฆ์นั่งสวดพระอภิธรรม อยู่ ๔ มุมเมรุ, คดสร้าง ซ่าง สร้าง ส้าง หรือ สำซ่าง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

เจ้าภาพ

น. เจ้าของงานพิธีหรือผู้รับเป็นเจ้าของงานพิธี เช่น เจ้าภาพงานแต่งงาน เจ้าภาพสวดพระอภิธรรม; (ปาก) เจ้ามือ เช่น เย็นนี้ฉันขอเป็นเจ้าภาพเลี้ยงข้าวเอง.
 พจนานุกรมไทย

ส้าง

น. โรงขนาดเล็กมียกพื้นข้างในสำหรับพระสงฆ์นั่งสวดพระอภิธรรมอยู่ ๔ มุมเมรุ, คดซ่าง คดสร้าง ซ่าง สร้าง หรือ สำซ่าง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

สำซ่าง

น. โรงขนาดเล็กมียกพื้นข้างใน สำหรับพระสงฆ์นั่งสวดพระอภิธรรม อยู่ ๔ มุมเมรุ, คดซ่าง คดสร้าง ซ่าง สร้าง หรือ ส้าง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ซ่าง

น. สิ่งปลูกสร้างชั่วคราวอย่างปะรำ มียกพื้นอยู่ข้างใน สำหรับพระสงฆ์นั่งสวดพระอภิธรรม ตั้งอยู่ ๔ มุมเมรุ, คดซ่าง คดสร้าง สร้าง ส้าง หรือ สำซ่าง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

พิธีธรรม

น. พระสงฆ์จำนวน ๔ รูปที่ได้รับสมมุติให้สวดภาณวารหรือสวดอาฏานาฏิยสูตร ในงานพระราชพิธีตรุษสงกรานต์ หรือสวดอภิธรรมในการศพของหลวง เรียกว่า พระพิธีธรรม.
 พจนานุกรมไทย

บรมัตถ์

[บอระมัด] น. ปรมัตถ์, ประโยชน์อย่างยิ่ง, เนื้อความอย่างสูง, ความจริงที่สุด; ชื่อพระอภิธรรมปิฎก เรียกว่า บรมัตถ์, และยังใช้นำหน้าศัพท์ เช่น บรมัตถบารมี บรมัตถประโยชน์. (ป. ปรมตฺถ).
 พจนานุกรมไทย

ปรมัตถ์

[ปะระมัด, ปอระมัด] น. ประโยชน์อย่างยิ่ง, เนื้อความอย่างยิ่ง, ความจริงอันเป็นที่สุด; ชื่อพระอภิธรรมปิฎก. ว. ลึกซึ้งยากที่ปุถุชนจะเข้าใจได้ เช่น นี่เป็นเรื่องปรมัตถ์. (ป.).
 พจนานุกรมไทย