ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หญิง
ภาษาญวน หรือ ภาษาเวียดนาม
(พจนานุกรม)
ภาษาญี่ปุ่น
(พจนานุกรมบางเล่มที่ไม่อ้างถึงภาษาญวน)
พยัญชนะตัวที่ ๑๓ นับเป็นพวกอักษรตํ่า และเป็นตัวที่สุดของวรรคที่ ๒ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กนในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ปัญญา สัญชาติ ผจญ โคโลญ.
[สุน, สุนยะ-] ว. ว่างเปล่า. (ป. สุญฺ; ส. ศูนฺย).
[กานจะนะ-] (แบบ) น. ทอง. (ส.; ป. กญฺจน).
ผู้มากด้วยบุญ
กอบ-ปุน
ผู้มีจิตใจดีงาม
ปุน-ยะ-จิด
ผู้มีคุณธรรม
ปุน-ยะ-ทอน
ผู้ประเสริฐ
ปุน-ยะ-รัด
[มุนชะ] น. พืชจำพวกหญ้าปล้อง; ปลาค้าว. (ป., ส.).
[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).