คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สมณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 31 รายการ

สมณ,สมณ-,สมณะ

[สะมะนะ-] น. ผู้สงบกิเลสแล้ว โดยเฉพาะหมายถึงภิกษุในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. ศฺรมณ).

สมณบริขาร

น. เครื่องใช้สอยของพระภิกษุในพระพุทธศาสนา มี ๘ อย่าง คือ สบง จีวร สังฆาฏิ บาตร มีดโกนหรือมีดตัดเล็บ เข็ม ประคดเอว กระบอกกรองนํ้า (ธมกรก), อัฐบริขาร ก็เรียก. (ป.).

สมณโวหาร

น. ถ้อยคำที่ควรแก่สมณะ เช่น อาตมา ฉันจังหัน กัปปิยภัณฑ์. (ป.).

สมณศักดิ์

น. ยศพระสงฆ์ที่ได้รับพระราชทานมีหลายชั้น แต่ละชั้นมีพัดยศเป็นเครื่องกำหนด.

สมณสารูป

ว. ที่สมควรแก่พระ (ใช้แก่กิริยามารยาทเป็นต้น). น. กิริยามารยาทเป็นต้นที่สมควรแก่สมณะ เช่น ภิกษุพูดจาควรมีสมณสารูป. (ป. สมณสารุปฺป).

สมณสาสน์

[-สาด] น. จดหมายของสมเด็จพระสังฆราชหรือประมุขของประเทศซึ่งเป็นนักบวชที่ใช้ในการเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศ.

สมณพราหมณ์

สมณ + พราหมณ์

สมณาจารย์

สมณศักดิ์ของพระสงฆ์

僧位

そうい

n

สมณเพศ

僧門

そうもん

n

สมณ

สะ-มะ-นะ

สมณ-

สะ-มะ-นะ