ค้นเจอ 25 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สนธิ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นรอินทร์

นร + อินทร์

คำสนธิ คือ นรินทร์

สุขอุทัย

สุข + อุทัย

คำสนธิ คือ สุโขทัย

ราชโองการ

ราช + โองการ

คำสนธิ คือ ราโชงการ

นิลอุบล

นิล + อุบล

คำสนธิ คือ นิลุบล, นิโลบล

ปิโยรส

ปิย + โอรส

สมาสแบบสนธิ

มหาอานุภาพ

มหา + อานุภาพ

คำสนธิ คือ มหานุภาพ

พุทธโอวาท

พุทธ + โอวาท

คำสนธิ คือ พุทโธวาท

ธนัชฌ์

มาจาก ธนะ สนธิ กับ อัชฌ เป็น ธนัชฌ [ธนัชฌ์] แปลว่า มีนิสัยด้านการเงินดี รู้จักใช้จ่าย

อาเทศ

[-เทด] น. การแปลงหรือแผลงพยัญชนะและสระตามข้อบังคับแห่งไวยากรณ์บาลีและสันสกฤต เช่น สมบัติ + อภิบาล อาเทศสระอิ ที่ ติ เป็น ย แล้วสนธิกับ อภิบาล เป็น สมบัตยาภิบาล, ธนุ + อาคม อาเทศสระอุ ที่ นุ เป็น ว แล้วสนธิกับ อาคม เป็น ธันวาคม, อธิ + อาสัย อาเทศอธิ เป็น อัชฌ แล้วสนธิกับ อาสัย เป็น อัชฌาสัย. (ส.; ป. อาเทส).

ษัษ

ว. หก. (คำสมาสใช้ ษัฏ บ้าง ษัฑ บ้าง ษัณ บ้างตามวิธีสนธิ). (ส.; ป. ฉ).

พนัส,พนัส-

[พะนัด, พะนัดสะ-] น. ป่า, พง, ดง. (มาจาก พน แต่เพิ่มตัว ส เพื่อความสะดวกในการสนธิ). (ส. วนสฺ; ป. วน).

อันดร

[-ดอน] น. ภายใน, ระหว่าง, มักใช้เข้าสนธิกับคำอื่น เป็นส่วนท้ายของคำสมาส เช่น พุทธ + อันดร = พุทธันดร นิร + อันดร = นิรันดร. (ป., ส. อนฺตร).