ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะนิด] น. พ่อค้า, ผู้ทำการค้า. (ป., ส. วาณิช).
เป็นที่รับรู้
ADJ
การแต่งงานของหญิงสูงศักดิ์และลูกชายนายวาณิชเป็นที่รับรู้ของคนทั่วไป
รู้กันโดยทั่วไป
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช