ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มุก, มุกขะ-] น. หน้า, ปาก; ทาง; หัวหน้า; ส่วนของตึกหรือเรือนที่ยื่นออกมาจากส่วนใหญ่ มักอยู่ด้านหน้า. (ป., ส.).
น. มุขที่เชื่อมระหว่างพระที่นั่งองค์หนึ่งกับอีกองค์หนึ่ง.
น. มุขโถงที่ยื่นออกมาจากหน้าอาคาร เป็นที่เสด็จออก.
น. มุขที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ไม่มีฝากั้น.
[มุกขะบาด, มุกขะ-] น. การต่อปากกันมา, การบอกเล่าต่อ ๆ กันมาโดยมิได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร, เช่น เรื่องนี้สืบมาโดยมุขบาฐ เรื่องนี้เป็นมุขปาฐะ.
[มุกขะมนตฺรี] น. ที่ปรึกษาราชการชั้นผู้ใหญ่.
[มุกขะยะ-] ว. สำคัญ, เป็นใหญ่. (ส.).
น. ชื่อประโยคในตำราไวยากรณ์ได้แก่ ประโยคที่มีประโยคอื่นเป็นส่วนขยาย.
น. พื้นอาคารลดระดับต่ำกว่าพื้นส่วนกลางอาคาร อยู่ต่อออกมาทางหัวและท้ายอาคาร เช่น มุขลดศาลา มุขลดพระที่นั่งต่าง ๆ.
ผู้มีกำลังมาก
มุ-ขะ-พน
มุข, เนื้อที่ตอนปลาย หรือที่ต่อออกไปจากเนื่อที่ส่วนใหญ่กว่า ซึ่งตามผังเป็นรูวงกลมหรือรูปหลายเหลี่ยมอยู่ตอนสุดของแท่นบูชาในโบสถ์คริสถ์เตียน
มุก