คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มุข*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 44 รายการ

มุข,มุข-

[มุก, มุกขะ-] น. หน้า, ปาก; ทาง; หัวหน้า; ส่วนของตึกหรือเรือนที่ยื่นออกมาจากส่วนใหญ่ มักอยู่ด้านหน้า. (ป., ส.).

มุขกระสัน

น. มุขที่เชื่อมระหว่างพระที่นั่งองค์หนึ่งกับอีกองค์หนึ่ง.

มุขเด็จ

น. มุขโถงที่ยื่นออกมาจากหน้าอาคาร เป็นที่เสด็จออก.

มุขโถง

น. มุขที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ไม่มีฝากั้น.

มุขบาฐ,มุขปาฐะ

[มุกขะบาด, มุกขะ-] น. การต่อปากกันมา, การบอกเล่าต่อ ๆ กันมาโดยมิได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร, เช่น เรื่องนี้สืบมาโดยมุขบาฐ เรื่องนี้เป็นมุขปาฐะ.

มุขมนตรี

[มุกขะมนตฺรี] น. ที่ปรึกษาราชการชั้นผู้ใหญ่.

มุขย,มุขย-

[มุกขะยะ-] ว. สำคัญ, เป็นใหญ่. (ส.).

มุขยประโยค

น. ชื่อประโยคในตำราไวยากรณ์ได้แก่ ประโยคที่มีประโยคอื่นเป็นส่วนขยาย.

มุขลด

น. พื้นอาคารลดระดับต่ำกว่าพื้นส่วนกลางอาคาร อยู่ต่อออกมาทางหัวและท้ายอาคาร เช่น มุขลดศาลา มุขลดพระที่นั่งต่าง ๆ.

มุขพล

ผู้มีกำลังมาก

มุ-ขะ-พน

apse

มุข, เนื้อที่ตอนปลาย หรือที่ต่อออกไปจากเนื่อที่ส่วนใหญ่กว่า ซึ่งตามผังเป็นรูวงกลมหรือรูปหลายเหลี่ยมอยู่ตอนสุดของแท่นบูชาในโบสถ์คริสถ์เตียน

มุข

มุก